فصلها از بیخ گوشش میگذرند و ردپای سفیدشان را  کنار گوشهایش که حالا دیگر کم کم باید به فکر خریدن سمعک برایشان باشد هر روز در آینه می شنود .

 فصلها می گذرند و هر سال  در روز طبیعت به صحرا می زند ؛و مي بيند دستهایی لرزان  آرزویی محال را به ساق سبزه ایی گره میزند؛کنار آتش می نشیند و با کله ایی که بوی دود می دهد به خانه بر می گردد. کله ایی که روزگاری بوی قرمه سبزی می داد و دستهایی که روزگاری مشت شده بود و سر آن داشت گره از کار فروبسته جهان بگشاید.

سهم من از رفتن

                        نرسیدن بود

از ماندن

                       به آخر خط رسیدن

خط بعدی :

 سلام.

             جای هیچگونه نگرانی نیست

شکر خدا

             پشتم هنوز به خنجر دوستان

                                                     گرم است.

-------------------------------------------------------------------

با عذر خواهي از همه "ياران ناشناخته ام " كه كامنتهاي محبت آميز گذاشتند و من نتوانستم پاسخي در خور به يكايكشان بدهم.

----------------------------------------------------------------------------------------------------

۱- 

از کتابهای نازکی که قول میدهند خوشبختی را  در حلقمان فروکنند ؛خسته ام.  از کتابهای قطور تاریخی؛ شخصیتهای قطور تاریخی؛ خسته ام. از شاعرانی که مدام ؛ در شعرشان فریاد می زنند خسته ایم؛خسته ام. از پرسه زدن؛ در کوچه های شهر کتاب؛ خسته ام .

 برايم از سنگها بگو تا راز آتشفشانها را بدانم، از دفترها ؛ تا راز درختها را ، از دریاها ؛ تا راز ابرها را.

 نه ! اصلا همین حالا  زنگ بزن و بگو: کجایی؟! زود باش بیا. برایت از جشن تولد دوستم ساندویچ الویه آورده ام.

***

۲-

ورژني از يك پست قديمي:

 دنیا؛

                   به هم ریخته.

حواس خدا؛

                    پرت.

خلق ساعتها؛

                   تنگ.

ما؛

                خسته و تنها.

فرصتی است.

                           بگذار از خط قرمز لبهایت عبور کنم.

***

۳-

مثل غرور زخمی کوهی که

                             تونلی را در قلبش فروکرده اند

                                                                     خسته ام

        و خوشبختی ام

                            تا ارتفاع یافتن یک جای خالی

                                                در اتوبوسی شلوغ

                                                                 سقوط کرده است.

***

۴-

نگاه می کنی.

 جهان اتفاقی می شود کوچک

              که از چشمم می افتد

                                 می افتد

                                 می افتد؛

                                             برکاغذ

                                                        آب؛ کلمه ها را برده است،

                                                        من؛ قافیه ها را باخته ام،

                                                        تو ؛ لطفا این صفحه را سپید خوانی کن.

1-    

        در دعواهای همیشگی

                                    میان:

                                             بودن یا نبودن

                                             ماندن یا نماندن

                                             رفتن یا نرفتن

        با توام عقل دست به عصا

                                            چرا همیشه جانب احتیاط را می گیری؟!

2-    

        می خواستم

                           پیش از  آنکه خبرم را

                                                       به اطلاع دوستان و آشنایان برسانند

        می خواستم

                            پیش از آنکه

                                            خانواده های عزادار

                                                                      پای خوبی هایم صحه بگذارند

        می خواستم

                           تو را زندگی کنم  .

                                                       ***

         طنز تلخی بود

                             اتفاق ِ بی تو زیستن 

                                                          از خنده

                                                                     به گریه

                                                                                 افتادم .

3- 

        ملکی کلنگی نیستم

                                      کز کرده زیر سایه برجها

        قلعه ایی باستانی ام

                                      سر؛گرم خورشید

                                      دل ؛ داده به همصحبتی ابرها

                                                   ***

        دادم را در می آوری

                                  وقتی می آیی با لودر مرمتم کنی

       جادوی انگشتهایت را

                                   به سیم آخر بزن :

                                                             مرا بنواز .

4-     

      پاییز

              فصل افتادن است

                                        در روایت درختها .

                                                  ***

         آهای اتفاق خوب

                                 برگ برنده ما باش .

                                                                         دوشنبه ۲۸ شهریور نود

                                     تقدیم به  ر . ا ؛

                                                               به وسعت بی حد و مرزش ؛

                                                                به مهربانی های بی کرانه اش .

 چشمانش را نگــــــــــــــــــــــــــــاه می کنم .

*** 

 مست می کنم ؛

                                              برای خودم 

                                               برای خدا 

                                               برای  خماریهای  پی در پی . 

                                               برای خاک که قرار است روزی

                                                                        آخرین جرعه  را بنوشد .  

  مست می کنم 

                                                 و راه خانه ام به لکنت می افتد .

دلتنگی بوته خاری است

بوته خاری  در بیابانی دور

                                      بوته خاری که هیچ شاعری برایش شعری نگفت

بغض باغچه ایست فراموش 

                                       در حیاط خانه ایی کلنگی 

 که زیر سایه برج ها

                                 اندک اندک از نفس می افتد

 قدم زدن در خیابانی  شلوغ است 

                                                  که به خلوت خانه تو ختم نمی شود

دلتنگی

        سر پر سودایی است که بر سینه ات می گذارم :

                          حرفهای قلبت سیاهم می کنند و می خندم .

تنهايم

 دستم را مي گيرم و راه مي افتم

 راه مي افتم و پنهان مي شوم در گمراهي جاده ها

***

 شب است . شب 

 راننده هاي شب رو خواب آلودند

                                       جاده ها خواب آلودند

                                                     چراغ كافه ها خواب آلودند

 نسيمي به سراغم مي آيد

               سر بر شانه اش مي گذارم 

                                       و عطر گيسويي را

                                                          -مو به مو - 

                                                                            مرور مي كنم .

با اجازه بزرگترهاي قبيله 

 خانم ها آقايان!

 چند كلمه هم از نگاه من بشنويد :

از قسمتهای بخور نمیر سیرم

از زندگی یکبار مصرفی که 

                                      اصلا مقرون به صرفه نبود .

 زاغ سياه ترين انتظارهايم را

                                 با استدلالهايي چوبين به فلك مي بندم 

 و ليلا ترين جنونهايم را 

                                    به امامزاده علي چپ زنجير ميكنم .

 با اجازه بزرگترهاي قبيله 

 سفره دلم را جمع میکنم

                                      کاسه کوزه ام را

                                                                 دست و پایم را

كم كم وقت شام مرگ می رسد .

                                            ***

 شادی روحم

                      - گاهی - 

                                  مرا ختم کن 

                                                      در تلاوت تنهایی .

سونامي/سيل/طوفان/زلزله

***

حواس خدا پرت است

نزديك تر بيا

مي خواهم از خط قرمز لبهايت

                                           عبور كنم .

                                                             دوشنبه پنجم ارديبهشت نود

نوشته های پیشین :

۲۷-

...

جاده هايش بوي جدايي مي دادند

و بيراه هايش

حرفي براي گفتن نداشتند.

...

***

راه را اشتباه آمديم آدم !

اينجا جاي زندگي نبود .

                                                                                        فروردين ۹۰

۲۶ -

هر بهار

کماکان عاشقیم

و خوشبختانه

                      آنقدر دلمان برای تو تنگ است  

                     که جای هیچگونه نگرانی نیست .

  هر بهار

گل های باغچه

بهانه دستهای تو را می گیرند

                                         و بر می خیزند .

هر بهار

هر بهار

هر بهار

                                                                         ۲۶ اسفند ۸۹

۲۵ -

روزگاری می خواستم سوپر­من­ شوم

تا هر جا که لازم بود

قرص و محکم  

و درست به موقع برسم .

ولی حالا دکترم - خیلی محکم – به من  می گوید :

تو سوپر افسرده شده ایی

لازم است قرصهایت را

درست  به موقع بخوری .

                                                                      ۷ اسفند ۸۹

۲۴-

گیر می دهم

به خودم گیر می دهم             

                                   - گیر سه پیچ - 

 و اندیشه های وزینم

                                   - با سه سوت -

خاک می شوند .

                                 این شگرد من است .

                                                               ۳۰ بهمن۸۹

۲۳-

از یقینی

            به یقینی

از گریزی

              به گریزی

از حسرتی

               به حسرتی

از عقوبتی

             به عقوبتی

از ...

***

زندگی همه در راه گذشت

و شاید

-          پاداش سر به راهی را –

 روزی

-          در خم یک جاده -  

                                      مرگ گیر سه پیچ بدهد .

                                                                                    ۲۵بهمن۸۹  

۲۲-

 این روزها مدام لبهایم می سوزند

- نامت را چند روز پیش به گرمی

                                        بر زبان آوردم -  

و راه همه شعرها

دائم به سوی خانه تو

                             کج می شود .

این روزها

خلق آینه ها هم تنگ است وگرنه

* از تو ابدیتی می سا ختند .

راستش را بخواهی

گاهی فکر میکنم

قدیمها بهتر بود

برای رسیدن به  باران و بهار و بنفشه

اینقدر چراغ قرمز

سر راه سبز نمی شد .

* اقتباسی

                                                                            ۱۳/بهمن/۸۹

21-

شكنجه ( از مرداد 88 )

اینجا

                 - در تنهایی ساکن من ـ

 ساعتها می نشیند

                 و با لبخندی نمکین

 به زخم هایم می نگرد .

                                ساعتها .

20-

دريغ ( از مرداد 88 )

شهری که سالهاست در آن ساکنم

تنها مرا به مصرف رسانده است

و نه هیچ جای دیگر .

مهندسان عزیز:

لطفا

عمق فاجعه را

با سال نوری روشن کنید .

۱۹-

                                                           به او

                                                                         به دوست

                                                                          به دوستی   که نام کوچکش

                                                                           سلام را به خاطر می آورد

                                                                            و معنای آسمان دارد .

پاهایم

-         آشنای قدیم بیراهه ها –

انگار به راه افتاده اند .

( با توام نترس !

پایت که به راه راست باز شد

دهان همه کوچه های علی چپ

                              بسته می شود . )

***

راهم را کج می کنم

                       به سمت راه راست

                             به سمت آسمان

                            به سمت خانه تو

                                            -     به سمت آسمان خانه تو –

 من خسته ام

       خسته از زمین گیر شدن

در محاصره تاکتیک کهنه ساعتها :

                                             تیک تاک

                                             تیک تاک

                                             تیک تاک

 -    چقدر به سرم می زند

                                      به ضرب گلوله ایی

                                               جمع این همه خسته گی را از پا در آورم –

 و تنها و بی حاصل

                              مثل جزیره ایی خشک

                              باد کرده روی دستهای آبی دریا  .

و حالا که سهم من از زندگی

                                    تنها به آخر خط رسیدن است

می خواهم مثل نقطه پایان این شعر

رو به سپیدی

                   رو به صافی

                                    رو به پاکی

               سلام کنم :

 سلام ٬ س... س ... س

***

می خوانمت

به لکنت می افتم

می یابمت

دست و پایم را گم می کنم

می خندی

گریه ام می گیرد .

***

نام کوچکت

آسمان را برایم به زمین آورده است . 

                                                                             ۷ بهمن۸۹   

---------------------------------------------------------------------

تعبیر " باد كردن جزيره " را وامدار دوست عزیزم دکترحمید.ب هستم . بعنوان رعایت کپی رایت حتی در حد یک تعبیر زیبا گفتم . 

 ۱۸-

برف

برف

برف

کوچه باغ ها ٬

کوچه باغ تر شده .

جای خالی ات

چه خالی است .

                                                                              یکشنبه ۲۶ دیماه ۸۹

۱۷-

                                                                      گویند پس از مرگ سوالی و جوابی است.

                                                                                                                  م امید .

نه !

من دست خودم نبودم

پای تو بودم

پای تو بودم و هر جا کی خواستی

مرا

دنبال خودت کشیدی .

۱۶-

در آینه نگاه می کنم :

ببخشید شما ؟!

                                                                                   ۲۵ دی۸۹

15-

دستی بر شانه اش گذاشتم ،

انگشت اشاره ام را به طرفش نشانه گرفتم ،

و گفتم :

ببین ! با من رو راست باش .

رو راست باش و بگو چرا ؟

***

خدا هیچ نگفت .

سرش را پایین انداخت

و  خاموش دور شد .

                                                                                                               آذر 89

۱۴ :

احتمال گریستن ما بسیار است .

( سید علی صالحی )

چشمانم آسمان نیستند

اما همیشه ٬ هوای بارش دارند .

بهانه ای دست و پا کن

و - مثل برق- به سراغم بیا .

فصل ها - مثل باد -  می گذرند.

۸۹/۰۹/۱۸

 ۱۳-

مي آيد :

نزديك ،

نزديك ،

نزديك .

مثل سايه ايي مخوف .

و تو  ذاتش را وقتی مي بيني

كه چشمانت را بسته باشي . 

 - براي ابد بسته باشي -

۰۶/۰۹/۸۹

۱۲- كابوس

...

به خودم كه آمدم

تو رفته بودي ،

زيست گوسفندي

زندگي ام را چريده بود ،

و من داشتم

براي جشن تولد مرگ

شال و كلاه مي كردم .

۲۹/۰۸/۸۹

 ۱۱-

... راستي

فرصتي دست داد

به ملاقات دريا رفتم

دل پري داشت .

مي گفت :

از آسمان كه پنهان نيست

از زمين هم پنهان نباشد :

از تنهايي ديوانه شده ام

و روزي هزار بار سرم را

- مثل آب خوردن -

به سنگهاي ساحل مي كوبم.

 ۲۸/۰۸/۸۹

۱۰ -

به انسان که نه

                       به شهري ويران شده بيشتر شبيه ام

شهری که روزگاري در آن

  خون جاري جوي ها

- هميشه -  بوی ماجرا می داد .

                                               ۲۰/۰۸/۸۹

۹-

خودت را كنار بزن شاعر !

اين پنجره هميشه

                          بي پرده حرف آفتاب را مي زند .

۸-

خيال حياط خلوت خداست

حسين پناهي

نترس شاعر نترس

اين تو بميري هم

از همان تو بميري هاست

نترس گرگ باران ديده

اين سراب هم

مثل برق و باد مي گذرد

و باز تو ميماني و تشنگي هايت.

نترس

گردش گاه به گاه كمرگاهي

در حياط خلوت خداوند

كارت را

به جاهاي باريك نخواهد كشاند .

 -----------------------------------------------------------------------------------------------------

 ×گرگ باران ديده چنان كه مصطلح است آنطور كه شنيده ام شايد درست نباشد و درست گرگ بالان ديده است در عين حال من آن را در اينجا به همان معني اول گرفتم .

 ۷-

خدايا خسته ام

خسته و تنها

به عشق بگو  دستم را بگيرد .

×××

چند روز بعد

شاعر خسته

در تنهايي مرد .

 ۶-

در ورودي ساحل

روي تابلويي كثيف

خرچنگ قورباغه نوشته بودند

به طرف دريا .

 ۵ -

 آخرين برگ سفرنامه باران اين است

كه زمين چركين است.

استاد شفيعي كدكني

-         باران سلام

         از آسمان چه خبر ؟

-         آه ! از زمين دلگير است .

 هفده آبان ۸۹

۴-

چه روزهاي سياهي است :

نان شب

از خيانت آب مي خورد .

هنوز

"روزگار غريبي است نازنين"

هنوز .

سه شنبه ۱۱ آبان ۸۹ 

۳-

براي هدايت شدن

يا هدايت نشدن 

 كه البته مسئله اصلا اين نيست :

يادت باشد

خيلي با خودت قاطي نشوي

اينطور بهتر است :

                               دوري و دوستي .

دوشنبه ۱۰ آبان ۸۹

 ۲-

در برهوتي كه : منم 

 تا چشم كار مي كند : تويي 

 خسته ام 

 نزديكتر بيا

بگذار  -  يك پلك بر هم زدن -

 در سايه چشمانت 

 نفسي تازه كنم .

۴ / ۰۸  / ۸۹

۱-

تنت اثبات محكم روح است

و بي قراري چشم هات

بگو مگوي دو راهزن سياه دل

***

مرا بخوان

مرا بيشتر بخوان

و در كرانه هاي خاكي ام

پهلو بگير

 بيداري كوتاه است

و مرگ خواب درازي برايمان ديده است .

۲۷-

...

جاده هايش بوي جدايي مي دادند

و بيراه هايش

حرفي براي گفتن نداشتند.

...

***

راه را اشتباه آمديم آدم !

اينجا جاي زندگي نبود .

                                                                                        فروردين ۹۰

۲۶ -

هر بهار

کماکان عاشقیم

و خوشبختانه

                      آنقدر دلمان برای تو تنگ است  

                     که جای هیچگونه نگرانی نیست .

  هر بهار

گل های باغچه

بهانه دستهای تو را می گیرند

                                         و بر می خیزند .

هر بهار

هر بهار

هر بهار

                                                                         ۲۶ اسفند ۸۹

۲۵ -

روزگاری می خواستم سوپر­من­ شوم

تا هر جا که لازم بود

قرص و محکم  

و درست به موقع برسم .

ولی حالا دکترم - خیلی محکم – به من  می گوید :

تو سوپر افسرده شده ایی

لازم است قرصهایت را

درست  به موقع بخوری .

                                                                      ۷ اسفند ۸۹

۲۴-

گیر می دهم

به خودم گیر می دهم             

                                   - گیر سه پیچ - 

 و اندیشه های وزینم

                                   - با سه سوت -

خاک می شوند .

                                 این شگرد من است .

                                                               ۳۰ بهمن۸۹

۲۳-

از یقینی

            به یقینی

از گریزی

              به گریزی

از حسرتی

               به حسرتی

از عقوبتی

             به عقوبتی

از ...

***

زندگی همه در راه گذشت

و شاید

-          پاداش سر به راهی را –

 روزی

-          در خم یک جاده -  

                                      مرگ گیر سه پیچ بدهد .

                                                                                    ۲۵بهمن۸۹  

۲۲-

 این روزها مدام لبهایم می سوزند

- نامت را چند روز پیش به گرمی

                                        بر زبان آوردم -  

و راه همه شعرها

دائم به سوی خانه تو

                             کج می شود .

این روزها

خلق آینه ها هم تنگ است وگرنه

* از تو ابدیتی می سا ختند .

راستش را بخواهی

گاهی فکر میکنم

قدیمها بهتر بود

برای رسیدن به  باران و بهار و بنفشه

اینقدر چراغ قرمز

سر راه سبز نمی شد .

* اقتباسی

                                                                            ۱۳/بهمن/۸۹

21-

شكنجه ( از مرداد 88 )

اینجا

                 - در تنهایی ساکن من ـ

 ساعتها می نشیند

                 و با لبخندی نمکین

 به زخم هایم می نگرد .

                                ساعتها .

20-

دريغ ( از مرداد 88 )

شهری که سالهاست در آن ساکنم

تنها مرا به مصرف رسانده است

و نه هیچ جای دیگر .

مهندسان عزیز:

لطفا

عمق فاجعه را

با سال نوری روشن کنید .

۱۹-

                                                           به او

                                                                         به دوست

                                                                          به دوستی   که نام کوچکش

                                                                           سلام را به خاطر می آورد

                                                                            و معنای آسمان دارد .

پاهایم

-         آشنای قدیم بیراهه ها –

انگار به راه افتاده اند .

( با توام نترس !

پایت که به راه راست باز شد

دهان همه کوچه های علی چپ

                              بسته می شود . )

***

راهم را کج می کنم

                       به سمت راه راست

                             به سمت آسمان

                            به سمت خانه تو

                                            -     به سمت آسمان خانه تو –

 من خسته ام

       خسته از زمین گیر شدن

در محاصره تاکتیک کهنه ساعتها :

                                             تیک تاک

                                             تیک تاک

                                             تیک تاک

 -    چقدر به سرم می زند

                                      به ضرب گلوله ایی

                                               جمع این همه خسته گی را از پا در آورم –

 و تنها و بی حاصل

                              مثل جزیره ایی خشک

                              باد کرده روی دستهای آبی دریا  .

و حالا که سهم من از زندگی

                                    تنها به آخر خط رسیدن است

می خواهم مثل نقطه پایان این شعر

رو به سپیدی

                   رو به صافی

                                    رو به پاکی

               سلام کنم :

 سلام ٬ س... س ... س

***

می خوانمت

به لکنت می افتم

می یابمت

دست و پایم را گم می کنم

می خندی

گریه ام می گیرد .

***

نام کوچکت

آسمان را برایم به زمین آورده است . 

                                                                             ۷ بهمن۸۹   

---------------------------------------------------------------------

تعبیر " باد كردن جزيره " را وامدار دوست عزیزم دکترحمید.ب هستم . بعنوان رعایت کپی رایت حتی در حد یک تعبیر زیبا گفتم . 

 ۱۸-

برف

برف

برف

کوچه باغ ها ٬

کوچه باغ تر شده .

جای خالی ات

چه خالی است .

                                                                              یکشنبه ۲۶ دیماه ۸۹

۱۷-

                                                                      گویند پس از مرگ سوالی و جوابی است.

                                                                                                                  م امید .

نه !

من دست خودم نبودم

پای تو بودم

پای تو بودم و هر جا کی خواستی

مرا

دنبال خودت کشیدی .

۱۶-

در آینه نگاه می کنم :

ببخشید شما ؟!

                                                                                   ۲۵ دی۸۹

15-

دستی بر شانه اش گذاشتم ،

انگشت اشاره ام را به طرفش نشانه گرفتم ،

و گفتم :

ببین ! با من رو راست باش .

رو راست باش و بگو چرا ؟

***

خدا هیچ نگفت .

سرش را پایین انداخت

و  خاموش دور شد .

                                                                                                               آذر 89

۱۴ :

احتمال گریستن ما بسیار است .

( سید علی صالحی )

چشمانم آسمان نیستند

اما همیشه ٬ هوای بارش دارند .

بهانه ای دست و پا کن

و - مثل برق- به سراغم بیا .

فصل ها - مثل باد -  می گذرند.

۸۹/۰۹/۱۸

 ۱۳-

مي آيد :

نزديك ،

نزديك ،

نزديك .

مثل سايه ايي مخوف .

و تو  ذاتش را وقتی مي بيني

كه چشمانت را بسته باشي . 

 - براي ابد بسته باشي -

۰۶/۰۹/۸۹

۱۲- كابوس

...

به خودم كه آمدم

تو رفته بودي ،

زيست گوسفندي

زندگي ام را چريده بود ،

و من داشتم

براي جشن تولد مرگ

شال و كلاه مي كردم .

۲۹/۰۸/۸۹

 ۱۱-

... راستي

فرصتي دست داد

به ملاقات دريا رفتم

دل پري داشت .

مي گفت :

از آسمان كه پنهان نيست

از زمين هم پنهان نباشد :

از تنهايي ديوانه شده ام

و روزي هزار بار سرم را

- مثل آب خوردن -

به سنگهاي ساحل مي كوبم.

 ۲۸/۰۸/۸۹

۱۰ -

به انسان که نه

                       به شهري ويران شده بيشتر شبيه ام

شهری که روزگاري در آن

  خون جاري جوي ها

- هميشه -  بوی ماجرا می داد .

                                               ۲۰/۰۸/۸۹

۹-

خودت را كنار بزن شاعر !

اين پنجره هميشه

                          بي پرده حرف آفتاب را مي زند .

۸-

خيال حياط خلوت خداست

حسين پناهي

نترس شاعر نترس

اين تو بميري هم

از همان تو بميري هاست

نترس گرگ باران ديده

اين سراب هم

مثل برق و باد مي گذرد

و باز تو ميماني و تشنگي هايت.

نترس

گردش گاه به گاه كمرگاهي

در حياط خلوت خداوند

كارت را

به جاهاي باريك نخواهد كشاند .

 -----------------------------------------------------------------------------------------------------

 ×گرگ باران ديده چنان كه مصطلح است آنطور كه شنيده ام شايد درست نباشد و درست گرگ بالان ديده است در عين حال من آن را در اينجا به همان معني اول گرفتم .

 ۷-

خدايا خسته ام

خسته و تنها

به عشق بگو  دستم را بگيرد .

×××

چند روز بعد

شاعر خسته

در تنهايي مرد .

 ۶-

در ورودي ساحل

روي تابلويي كثيف

خرچنگ قورباغه نوشته بودند

به طرف دريا .

 ۵ -

 آخرين برگ سفرنامه باران اين است

كه زمين چركين است.

استاد شفيعي كدكني

-         باران سلام

         از آسمان چه خبر ؟

-         آه ! از زمين دلگير است .

 هفده آبان ۸۹

۴-

چه روزهاي سياهي است :

نان شب

از خيانت آب مي خورد .

هنوز

"روزگار غريبي است نازنين"

هنوز .

سه شنبه ۱۱ آبان ۸۹ 

۳-

براي هدايت شدن

يا هدايت نشدن 

 كه البته مسئله اصلا اين نيست :

يادت باشد

خيلي با خودت قاطي نشوي

اينطور بهتر است :

                               دوري و دوستي .

دوشنبه ۱۰ آبان ۸۹

 ۲-

در برهوتي كه : منم 

 تا چشم كار مي كند : تويي 

 خسته ام 

 نزديكتر بيا

بگذار  -  يك پلك بر هم زدن -

 در سايه چشمانت 

 نفسي تازه كنم .

۴ / ۰۸  / ۸۹

۱-

تنت اثبات محكم روح است

و بي قراري چشم هات

بگو مگوي دو راهزن سياه دل

***

مرا بخوان

مرا بيشتر بخوان

و در كرانه هاي خاكي ام

پهلو بگير

 بيداري كوتاه است

و مرگ خواب درازي برايمان ديده است .

۲۶ -

هر بهار

کماکان عاشقیم

و خوشبختانه

                      آنقدر دلمان برای تو تنگ است  

                     که جای هیچگونه نگرانی نیست .

  هر بهار

گل های باغچه

بهانه دستهای تو را می گیرند

                                         و بر می خیزند .

هر بهار

هر بهار

هر بهار

                                                                         ۲۶ اسفند ۸۹

۲۵ -

روزگاری می خواستم سوپر­من­ شوم

تا هر جا که لازم بود

قرص و محکم  

و درست به موقع برسم .

ولی حالا دکترم - خیلی محکم – به من  می گوید :

تو سوپر افسرده شده ایی

لازم است قرصهایت را

درست  به موقع بخوری .

                                                                      ۷ اسفند ۸۹

۲۴-

گیر می دهم

به خودم گیر می دهم             

                                   - گیر سه پیچ - 

 و اندیشه های وزینم

                                   - با سه سوت -

خاک می شوند .

                                 این شگرد من است .

                                                               ۳۰ بهمن۸۹

۲۳-

از یقینی

            به یقینی

از گریزی

              به گریزی

از حسرتی

               به حسرتی

از عقوبتی

             به عقوبتی

از ...

***

زندگی همه در راه گذشت

و شاید

-          پاداش سر به راهی را –

 روزی

-          در خم یک جاده -  

                                      مرگ گیر سه پیچ بدهد .

                                                                                    ۲۵بهمن۸۹  

۲۲-

 این روزها مدام لبهایم می سوزند

- نامت را چند روز پیش به گرمی

                                        بر زبان آوردم -  

و راه همه شعرها

دائم به سوی خانه تو

                             کج می شود .

این روزها

خلق آینه ها هم تنگ است وگرنه

* از تو ابدیتی می سا ختند .

راستش را بخواهی

گاهی فکر میکنم

قدیمها بهتر بود

برای رسیدن به  باران و بهار و بنفشه

اینقدر چراغ قرمز

سر راه سبز نمی شد .

* اقتباسی

                                                                            ۱۳/بهمن/۸۹

21-

شكنجه ( از مرداد 88 )

اینجا

                 - در تنهایی ساکن من ـ

 ساعتها می نشیند

                 و با لبخندی نمکین

 به زخم هایم می نگرد .

                                ساعتها .

20-

دريغ ( از مرداد 88 )

شهری که سالهاست در آن ساکنم

تنها مرا به مصرف رسانده است

و نه هیچ جای دیگر .

مهندسان عزیز:

لطفا

عمق فاجعه را

با سال نوری روشن کنید .

۱۹-

                                                           به او

                                                                         به دوست

                                                                          به دوستی   که نام کوچکش

                                                                           سلام را به خاطر می آورد

                                                                            و معنای آسمان دارد .

پاهایم

-         آشنای قدیم بیراهه ها –

انگار به راه افتاده اند .

( با توام نترس !

پایت که به راه راست باز شد

دهان همه کوچه های علی چپ

                              بسته می شود . )

***

راهم را کج می کنم

                       به سمت راه راست

                             به سمت آسمان

                            به سمت خانه تو

                                            -     به سمت آسمان خانه تو –

 من خسته ام

       خسته از زمین گیر شدن

در محاصره تاکتیک کهنه ساعتها :

                                             تیک تاک

                                             تیک تاک

                                             تیک تاک

 -    چقدر به سرم می زند

                                      به ضرب گلوله ایی

                                               جمع این همه خسته گی را از پا در آورم –

 و تنها و بی حاصل

                              مثل جزیره ایی خشک

                              باد کرده روی دستهای آبی دریا  .

و حالا که سهم من از زندگی

                                    تنها به آخر خط رسیدن است

می خواهم مثل نقطه پایان این شعر

رو به سپیدی

                   رو به صافی

                                    رو به پاکی

               سلام کنم :

 سلام ٬ س... س ... س

***

می خوانمت

به لکنت می افتم

می یابمت

دست و پایم را گم می کنم

می خندی

گریه ام می گیرد .

***

نام کوچکت

آسمان را برایم به زمین آورده است . 

                                                                             ۷ بهمن۸۹   

---------------------------------------------------------------------

تعبیر " باد كردن جزيره " را وامدار دوست عزیزم دکترحمید.ب هستم . بعنوان رعایت کپی رایت حتی در حد یک تعبیر زیبا گفتم . 

 ۱۸-

برف

برف

برف

کوچه باغ ها ٬

کوچه باغ تر شده .

جای خالی ات

چه خالی است .

                                                                              یکشنبه ۲۶ دیماه ۸۹

۱۷-

                                                                      گویند پس از مرگ سوالی و جوابی است.

                                                                                                                  م امید .

نه !

من دست خودم نبودم

پای تو بودم

پای تو بودم و هر جا کی خواستی

مرا

دنبال خودت کشیدی .

۱۶-

در آینه نگاه می کنم :

ببخشید شما ؟!

                                                                                   ۲۵ دی۸۹

15-

دستی بر شانه اش گذاشتم ،

انگشت اشاره ام را به طرفش نشانه گرفتم ،

و گفتم :

ببین ! با من رو راست باش .

رو راست باش و بگو چرا ؟

***

خدا هیچ نگفت .

سرش را پایین انداخت

و  خاموش دور شد .

                                                                                                               آذر 89

۱۴ :

احتمال گریستن ما بسیار است .

( سید علی صالحی )

چشمانم آسمان نیستند

اما همیشه ٬ هوای بارش دارند .

بهانه ای دست و پا کن

و - مثل برق- به سراغم بیا .

فصل ها - مثل باد -  می گذرند.

۸۹/۰۹/۱۸

 ۱۳-

مي آيد :

نزديك ،

نزديك ،

نزديك .

مثل سايه ايي مخوف .

و تو  ذاتش را وقتی مي بيني

كه چشمانت را بسته باشي . 

 - براي ابد بسته باشي -

۰۶/۰۹/۸۹

۱۲- كابوس

...

به خودم كه آمدم

تو رفته بودي ،

زيست گوسفندي

زندگي ام را چريده بود ،

و من داشتم

براي جشن تولد مرگ

شال و كلاه مي كردم .

۲۹/۰۸/۸۹

 ۱۱-

... راستي

فرصتي دست داد

به ملاقات دريا رفتم

دل پري داشت .

مي گفت :

از آسمان كه پنهان نيست

از زمين هم پنهان نباشد :

از تنهايي ديوانه شده ام

و روزي هزار بار سرم را

- مثل آب خوردن -

به سنگهاي ساحل مي كوبم.

 ۲۸/۰۸/۸۹

۱۰ -

به انسان که نه

                       به شهري ويران شده بيشتر شبيه ام

شهری که روزگاري در آن

  خون جاري جوي ها

- هميشه -  بوی ماجرا می داد .

                                               ۲۰/۰۸/۸۹

۹-

خودت را كنار بزن شاعر !

اين پنجره هميشه

                          بي پرده حرف آفتاب را مي زند .

۸-

خيال حياط خلوت خداست

حسين پناهي

نترس شاعر نترس

اين تو بميري هم

از همان تو بميري هاست

نترس گرگ باران ديده

اين سراب هم

مثل برق و باد مي گذرد

و باز تو ميماني و تشنگي هايت.

نترس

گردش گاه به گاه كمرگاهي

در حياط خلوت خداوند

كارت را

به جاهاي باريك نخواهد كشاند .

 -----------------------------------------------------------------------------------------------------

 ×گرگ باران ديده چنان كه مصطلح است آنطور كه شنيده ام شايد درست نباشد و درست گرگ بالان ديده است در عين حال من آن را در اينجا به همان معني اول گرفتم .

 ۷-

خدايا خسته ام

خسته و تنها

به عشق بگو  دستم را بگيرد .

×××

چند روز بعد

شاعر خسته

در تنهايي مرد .

 ۶-

در ورودي ساحل

روي تابلويي كثيف

خرچنگ قورباغه نوشته بودند

به طرف دريا .

 ۵ -

 آخرين برگ سفرنامه باران اين است

كه زمين چركين است.

استاد شفيعي كدكني

-         باران سلام

         از آسمان چه خبر ؟

-         آه ! از زمين دلگير است .

 هفده آبان ۸۹

۴-

چه روزهاي سياهي است :

نان شب

از خيانت آب مي خورد .

هنوز

"روزگار غريبي است نازنين"

هنوز .

سه شنبه ۱۱ آبان ۸۹ 

۳-

براي هدايت شدن

يا هدايت نشدن 

 كه البته مسئله اصلا اين نيست :

يادت باشد

خيلي با خودت قاطي نشوي

اينطور بهتر است :

                               دوري و دوستي .

دوشنبه ۱۰ آبان ۸۹

 ۲-

در برهوتي كه : منم 

 تا چشم كار مي كند : تويي 

 خسته ام 

 نزديكتر بيا

بگذار  -  يك پلك بر هم زدن -

 در سايه چشمانت 

 نفسي تازه كنم .

۴ / ۰۸  / ۸۹

۱-

تنت اثبات محكم روح است

و بي قراري چشم هات

بگو مگوي دو راهزن سياه دل

***

مرا بخوان

مرا بيشتر بخوان

و در كرانه هاي خاكي ام

پهلو بگير

 بيداري كوتاه است

و مرگ خواب درازي برايمان ديده است .