هر روز

رمه هاي پرسش

- پرسش هاي چموش -

- پرسش های جسور -

- پرسشهاي بازيگوش -

به دشتِ  

               خيال ِگل روي تو

براي  "چرا"   مي روند

و هر شام

گرسنه تر

باز مي گردند .

حاصل كارگه كون و مكان اينهمه نيست

باده پيش آر...

 در صفحه اول ديوان حافظ كوچك باجلد آبي لاجوردي ؛ غزل تا به آخر به خطي خوش نوشته شده بود و در انتها :

                                                            تقديم به عزيزترينم كه به بركت

                                                          همصحبتي اش اميد ها بسته ام .

                                                                     ارديبهشت77

×××

درصفحه دوم ديوان حافظ كوچك با جلد آبي لاجوردي نوشته شده بود:

در هيچ جا نيافتمت.

جز نازكترين خيالها،

كه جايي نيست.

                                                                                       ارديبهشت88

راهي نشانم بده .

به پير .

به پيغمبر .

راهي كه اينبار

به بيراه بگذرد.

راهي كه مثل هميشه

مثل همه راه هاي ديگر

كه به رم ختم مي شوند

به رم ختم نشود .

راهي كه هيچ گاه

نه به رم

نه به هيچ جهنم ديگري

ختم نشود.

من در همهمه  ختم راه ها

 دل تنگ مي شوم .

×××

راهي نشانم بده

 راهي كه "مرا"

كه يكه و تنها

سر به بيابان نهاده است

يك نفس به "من" باز گرداند

و اطراق شبانه اش، فقط و تنها فقط

درنگ  روشناي حقيقت

در       سياهكاري چشمان تو  باشد

×××

 خسته ام

 ديگر پاك خسته ام

از رفتن اينهمه راه هاي سر به راه

                   راه هاي سر به زير

كه در غوغای  پيچ هاي خطرناك

يا هشدارهاي سقوط

يا جاده هايي كه مدام باريك مي شوند

                                               از خود گریخته اند .

و ترس گم شدن

در امتداد اضطراب هاي موذي اشان

ديري است

در  زخم هاي مزمن  روحم

لانه كرده است .

×××

خسته ام

بخدا پاك  خسته ام

به پير ؛

به پيغمبر؛

به سرخي صورتم منگر

نزديك تر بيا

نزديكتر

شاید  هجاي نفسهاي  تو

معني  گرگرفته سيلي را

از خاطره سوزان صورت سرخم

                            - يكبار براي هميشه-

بر چيند.

×××

 به پير ؛

 به پيغمبر؛

راهي نشانم بده .

 و دستانت را همچون خاطره ايي سوزان ...(فروغ)

بيا خوشبين باشيم .

 مثلا بيا فكر كنيم

نيمه پر ليوان هنوز پر است .

 يا مثلا بيا فكر كنيم

يكدست صدادارد .

و  " زكوشش به هر چيز خواهي رسيد "

 بهترين راه رسيدن است .

ويا حتي فراتر  ؛  حق هميشه به حق دار ميرسد.

و فكر كنيم هنوز " مردم از كاشتن زيان نبرند "

حتي اگر معتبرترين موتور سرچ جهان

براي "كاشت مين"

هزاران مدخل پيدا كند

در زبان هاي مختلف . 

بيا واقع گرا باشيم

تا پاك يادمان برود

رنگيني سفره هايمان

مديون قساوت قصاب است

نه مرهون رحم و شفقتش .

  واقع گرا بودن

يعني سر به هوا نبودن ،

 و يادمان نرود

فقط سالي يكبار

و نه بيشتر

سر به هوا شويم

و پي  ماه بگرديم

و با انگشت آن را به هم نشان بدهيم

و ذكر بگوييم .

 چون نگاه به ماه

كار بي معنايي  است

و جستجوي آن بيش از اين

 بي معني تر .

لازم به ذكر است ؛

كار بي معني

يعني كاري كه مقرون به صرفه نباشد .

 سرت را درد نياورم :

 خيالبافي نكنيم.

 ***

 آه رفيق من

بگذار خيالبافي كنم

مثلا بگذار فكر كنم

همه تابلو هاي كوچه بن بست است

يا پيچ خطرناك

يا خطر مرگ

يا عبور ممنوع

همه خوابي بي تعبير بوده است .

 ***

 آه ! خيالبافي ، خيالبافي ، خيالبافي :

آسمان ِ  گرفته ،  آسمان ِ  تيره

دلش هواي نگاه  تو را كرده است باز .

باران ترين     ترانه  اين   فصل  را  بخوان

حتي عبور  ياد تو سبز و شكفتني است

با خنده  ؛ آه  ؛  نگاه     فرقي نمي كند

از  هر  زبان   زنده  دنيا شنفتني است :

                                              طعم ترانه تو و بغض مدام من   

.

.

.

 امشب هواي عقل   دوباره پريده است

از كله ات  و     فكر محالات مي كني :

دنياي خوب ؛  شعر ؛  پرنده  ؛ حضور او

جان خودت ببين چه خيالات مي كني؟!

                                                 ماه بلند رفته و خوابت نبرده باز .

یادت باشد

قرارهایمان را به ساعت زمستانی بگذاریم .

از تقویم بی بهارها

هنوز زمستان نرفته است .

هنوز .

همیشه .

------------------------------------------------

بی بهار ها؛ را اولين بار اينجا ديدم :http://baraneroya.blogfa.com/