اینجا

- در تنهایی ساکن من ـ

ساعتها می نشیند

و با لبخندی نمکین

به زخم هایم می نگرد .

                                ساعتها .

خانم ها آقایان

من از زیر چرخ های قطاری که سالهاست

"چه خالی" می رود

با شما صحبت می کنم.

 من از انتهای غبارآلود  جاده هایی خاک بر سر

که مثل حرفهای بی سر و ته

آدم را به هیچ خراب شده ای نمی رسانند

 من از لابلای خون سرفه های گرفته

 من از مقابل آینه ایی که هر روز

آن روی سگم را

توی صورتم بالا می آورد

 با شما صحبت میکنم .

 حقیقت امر می تواند این باشد:

 نه خدا عذاب وجدان می گیرد

نه دیگر سبزی فروش سر محل

برای نق و نق هایم تره خورد می کند

تازه  :

گلدیس سالهاست منتظر است

درست نیست بیشتر از این منتظر بماند .

 پس خانم ها ، آقایان :

 تن که هیچ ، ارزانی کرم ها

اعلامیه های ترحیم را هم

یکجا بدهید به همان سبزی فروش سر محل

-          همان که گاهی برای نق و نق هایم تره خورد می کرد –

این خرده ریز ها  هم

نقل محفلتان

تا دلی از عزای خنده در آورید .

 -------------------------------------------------------------

پی نوشت:گلدیس نام برجی در ضلع جنوب شرقی میدان آریاشهر که تا به حال چند نفر خود را از فراز آن به خیابان پرتاب کرده اند .

وقتی چشمانت را می بندی

راه خانه ات را گم می کنم

وقتی راه خانه ات را گم می کنم

سرم به سنگ می خورد

وقتی سرم به سنگ می خورد ...

آه! سرت را درد نیاورم : چشمانت را نبند!

دوباره  باز  نيستي .

 دوباره :

                            همه چيز مجاز

دوباره :

                            همه كبوترها غمگين

دوباره :

                            همه كوچه ها بن بست

دوباره :

                            همه راه ها تاريك

و

دوباره :

                          همه درها بسته است .

تابستان 88 :

                     تابستان هفتهاي پيروزي

                           هفته های شکست

تابستان 88 :

                            تابستان سياهپوش

                            تابستان داغ و دار 

تابستان ۸۸ :

                            تابستان نذر و ندا 

تابستان ۸۸ :

                           تابستان فرار فریاد به کوچه های بن بست

 تابستان۸۸ :

                           تابستان زمزمه  بلا چاو  بلا چاو  بلا چاو*

تابستان 88 :

                            تابستان رسيدن ميوه هاي سبز ؛

                                                   میوه های ممنوع

                                                                               - به باور ما – .

---------------------------------------------------------------------------

 به كسر ب  و تشديد لام (Bella ciao). عبارتي است اسپانيايي - ايتاليايي به معني :  خداحافظ زيبا   كه  ترانه ايي بر اساس آن در ايتاليا-اسپانياي دوران فاشيست سروده شده است و اينروزها كليپ زيباي آن در اينترنت است .

باشد ؛ قبول .

حالا ديگر با ما راه نيا .

فرقي نمي كند .

حتی وقتی هم راهم نیستی

باز بی راه ایی میان بری .

شهری که سالهاست در آن ساکنم

تنها مرا به مصرف رسانده است

و نه هیچ جای دیگر .

مهندسان عزیز:

لطفا

عمق فاجعه را

با سال نوری روشن کنید .

به یاد سهراب عزیز

گاهی به سرم می زند هوایی شوم

 دل به دریا بزنم و راهی شوم ؛

 که از این خاک غریب

 تا جایی که چشم کار می کند دور باید شد؛

                                               دور بايد بود . 

که چشمم هیچگاه آب نخورده

روزی

سرابهای بیابانش

به درد تشنگی ام بخورد.

شاید

پشت دریاها شهری باشد

و قایقی ساخته ،

سالهاست چشم به راه من ؛

و من نمی دانم.

درست است

حالا وقتش رسیده

به آغوش نا امن موجها پناه ببرم .

مرغابی ها

راه را نشانم می دهید ؟!